Y todos cuantos vagan,
de ti me van mil gracias refiriendo.
Y todos más me llagan,
y déjame muriendo
un no sé qué que quedan balbuciendo.
(San Juan de La Cruz)
Hay veranos que huelen a zozobra como crepúsculos rotos de antaño
Titubea, titubea, hasta que los ovarios se hinchen de óvulos coagulados
Tuve un remiendo de mi mismo en la penumbra del pasado
Ahora me anticipo al amor con una mueca de desprecio
Hemos venido a darlo todo, a vaciarnos sin miedo,
Otra vez, sin remedio, impunemente,
Para que la noche se apodere de las dudas
Cuando el alba nos envuelva en su regazo
Transitamos espacios y tiempos, tubos de luz, chacras bloqueados
Y en la distancia se pierde el latido que nos empuja
Es la fuerza del olvido y el poder de lo presente
Y sin embargo, balbuciendo, en ayunas, como un cielo sin nubes,
Soñamos ternuras divinas hechas de piel y de sexo
Hay veranos que huelen a zozobra
Hemos venido a darlo todo
Luna llena de octubre: ¿por qué tardas tanto?
de ti me van mil gracias refiriendo.
Y todos más me llagan,
y déjame muriendo
un no sé qué que quedan balbuciendo.
(San Juan de La Cruz)
Hay veranos que huelen a zozobra como crepúsculos rotos de antaño
Titubea, titubea, hasta que los ovarios se hinchen de óvulos coagulados
Tuve un remiendo de mi mismo en la penumbra del pasado
Ahora me anticipo al amor con una mueca de desprecio
Hemos venido a darlo todo, a vaciarnos sin miedo,
Otra vez, sin remedio, impunemente,
Para que la noche se apodere de las dudas
Cuando el alba nos envuelva en su regazo
Transitamos espacios y tiempos, tubos de luz, chacras bloqueados
Y en la distancia se pierde el latido que nos empuja
Es la fuerza del olvido y el poder de lo presente
Y sin embargo, balbuciendo, en ayunas, como un cielo sin nubes,
Soñamos ternuras divinas hechas de piel y de sexo
Hay veranos que huelen a zozobra
Hemos venido a darlo todo
Luna llena de octubre: ¿por qué tardas tanto?

5 comentaris:
Como siempre, muy lindo lo que escribes.
Al andar, limítate a andar,
al sentarte, limítate a sentarte,
pero sobre todo,
sobre todo no te tambalees.
Yu-men.
Todo el Universo se rinde ante
una mente en calma.
Chuang-Tzu
La flor cae, aunque la amemos;
y la mala hierba crece, aunque no
la amemos.
Dogen Zenji
Yu-men, Chuang-Tzu i Dogen Zenji, moltes gràcies per la vostra aportació. Es nota que han aixecat la censura d'internet a la Xina. Tot un honor tenir lectors xinesos en aquest blog!
Publica un comentari a l'entrada